Op oude begraafplaatsen zul je ongetwijfeld speciale grafstenen zien die dezelfde vorm hebben als die je op moderne begraafplaatsen ziet. Ook zijn ze vaak gemarkeerd met een naam, geboortejaar en sterfjaar. Grafstenen worden al eeuwen gebruikt om onze verloren dierbaren te herdenken.

Tegenwoordig zijn gedenktekens en grafstenen in alle soorten en maten en kunnen ze worden gedecoreerd met een verscheidenheid aan symbolen of ontwerpen, maar het doel is altijd hetzelfde gebleven.

Waar komen grafstenen vandaan? Zijn het altijd stenen platen geweest die uit de grond steken? Hier onder zullen we meer vertellen over de geschiedenis achter de grafsteen.

Oudste grafstenen

We weten niet precies wanneer de eerste grafsteen is neergezet, maar er wordt aangenomen dat grafstenen, of grafmarkeringen zoals ze beter bekend waren, dateren uit 3000 voor Christus, naar de Romeinse en Keltische culturen.

Deze grafstenen waren echter anders dan de grafstenen zoals we ze nu kennen. De markeringen waren megalithische monumenten (bestaand uit een of meer grote stenen) en werden gebruikt om meerdere graven te markeren.

Begraafplaatsen waren er nog niet, mensen werden begraven op kleinere percelen in de buurt van hun huizen. Een individuele grafkamer kon meerdere generaties van families bevatten.

De oudste begraafsplaats die op dit moment bekend is staat bekend als ‘Gross Fredenwalde’, wat volgens onderzoekers het vroegst bekende voorbeeld is van een ‘echte begraafplaats’, waar mensen doelbewust de doden samen begroeven. Deze begraafplaats ligt in Duitsland en er zijn tot nu toe 9 skeletten gevonden. Volgens onderzoekers is het zo’n 8.500 jaar geleden opgericht.

Begrafenissen op het kerkhof

In het midden van de 17e eeuw steeds meer populair, waarbij ook de begrafenissen begonnen te veranderen. Leden van de kerk mochten begraven worden op een stuk perceel dat eigendom was van de kerk, het kerkhof. Deze grond kon worden gehuurd of gekocht om de lichamen van gelovigen te bergen. Dit was goedkoper dan het ten ruste leggen in de kerk zelf, en er werd aangenomen dat ook de grond rondom het kerkgebouw aan de overledene bescherming zou bieden.

Met deze verandering kwam de overstap naar het markeren van individuele graven of familiegraven in plaats van hele kamers. In deze tijd werden grafstenen en monumenten gemaakt van leisteen of zandsteen. Vanaf dit punt begonnen inscripties in de leisteen worden uitgehouwen.

Meer inscripties

De 19e eeuw zag een uitbreiding in de gebruiken die mensen gebruikten om de doden te herdenken. Grafstenen begonnen gemeengoed te worden in de samenleving, waardoor de inscripties op grafstenen gedetailleerder werden. In plaats van alleen basisinformatie vast te leggen, werden grafstenen nu gebruikt om de overledene echt te kunnen herdenken.

Vanaf dit moment bevatten ze een paar woorden over de overledene. Naast de naam omvatte de informatie ook details als iemands geboortedatum en overlijdensdatum. Ook begonnen grafstenen in deze periode tekeningen en korte gezegden te bevatten die de doden herdachten.

Het Victoriaanse tijdperk bracht meer uitgebreide monumenten, met symbolen zoals vleugels, een treurwilg of het oog van Horus om iemands religieuze overtuigingen, sociale klasse, beroep of andere kenmerken van de overledene aan te duiden. De grafstenen werden nu van andere materialen gemaakt, zoals marmer, hout, ijzer en graniet.

Moderne grafstenen

Het Victoriaanse tijdperk bracht niet alleen uitgebreidere inscripties op de grafstenen, in deze tijd begonnen ook mensen uit lagere klassen de doden te herdenken met gedenktekens. Deze verandering zorgde ervoor dat meer mensen voor deze traditie kozen, en het herdenken van overledenen niet meer alleen voor de hogere klasse was.

Door de ontwikkeling van technologie kunnen we onze grafstenen steeds persoonlijker maken. Tegenwoordig kunnen we zelfs hele portretten van de overledene in de steen etsen, en sommige grafstenen bevatten zelfs echte foto’s of andere aandenkens aan de overledene.

Open chat
1
Hallo kunnen wij u helpen?
Hallo, hoe kunnen wij u helpen?